{"id":6919,"date":"2023-11-13T19:20:01","date_gmt":"2023-11-13T18:20:01","guid":{"rendered":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/?page_id=6919"},"modified":"2024-02-03T20:44:30","modified_gmt":"2024-02-03T19:44:30","slug":"vi-czytanie-maj-2023","status":"publish","type":"page","link":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/czytanie-dziel-sw-jana-pawla-ii\/vi-czytanie-maj-2023\/","title":{"rendered":"VI Czytanie Maj 2023"},"content":{"rendered":"

VI PARAFIALNE CZYTANIE DZIE\u0141 \u015aW. JANA PAW\u0141A II<\/strong><\/span><\/p>\n

Polska potrzebuje dzisiaj ludzi sumienia<\/p>\n

Galeria zdj\u0119\u0107 z wydarzenia<\/a><\/p>\n

Homilia podczas Mszy \u015bw. Skoczowie. Podr\u00f3\u017c do Czech i Polski 20-22.05.1995<\/span><\/p>\n

Jan Pawe\u0142 II<\/strong><\/span><\/p>\n

Polska potrzebuje dzisiaj ludzi sumienia<\/strong><\/span><\/p>\n

Skocz\u00f3w, 22 maja 1995. HOMILIA W CZASIE MSZY \u015aW. ODPRAWIONEJ NA WZG\u00d3RZU „KAPLIC\u00d3WKA”<\/strong><\/span><\/p>\n

Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus!<\/span><\/p>\n

    \n
  1. Drodzy bracia i siostry, oto s\u0142owa \u015bw. Paw\u0142a z Drugiego Listu do Koryntian: „Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby \u017cycie Jezusa objawi\u0142o si\u0119 w naszym ciele” (4,10).<\/span><\/li>\n<\/ol>\n

    S\u0142owa te maj\u0105 zasi\u0119g uniwersalny. Odnosz\u0105 si\u0119 w\u0142a\u015bciwie do wszystkich ludzi, bo wszyscy zostali przez Chrystusa odkupieni i we wszystkich trwa Jego konanie, Jego \u015bmier\u0107 i zmartwychwstanie. W szczeg\u00f3lny spos\u00f3b odnosz\u0105 si\u0119 te s\u0142owa do wszystkich ochrzczonych, czyli do tych, kt\u00f3rzy przez chrzest zostali zanurzeni w \u015bmierci Chrystusa, a\u017ceby sakramentalnie uczestniczy\u0107 w Jego zmartwychwstaniu (por. Rz 6,3-4<\/em>).<\/span><\/p>\n

    Dzisiaj Ko\u015bci\u00f3\u0142 w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny s\u0142owa te odnosi do \u015bw. Jana Sarkandra. Wczoraj dane mi by\u0142o dokona\u0107 jego kanonizacji w O\u0142omu\u0144cu na Morawach. Zosta\u0142 wyniesiony na o\u0142tarz wraz ze \u015bw. Zdzis\u0142aw\u0105, kt\u00f3rej imi\u0119 bardzo cz\u0119sto wybieraj\u0105 rodzice dla swoich syn\u00f3w i c\u00f3rek r\u00f3wnie\u017c w Polsce.<\/span><\/p>\n

    W dniu dzisiejszym dane mi jest przebywa\u0107 w Skoczowie, na ziemi \u015bl\u0105skiej, na terenie nowej diecezji bielsko-\u017cywieckiej. Tu w\u0142a\u015bnie, w Skoczowie, przyszed\u0142 na \u015bwiat \u015bw. Jan Sarkander, kap\u0142an i m\u0119czennik, kt\u00f3rego \u017cycie zwi\u0105za\u0142o si\u0119 zar\u00f3wno ze \u015al\u0105skiem Cieszy\u0144skim, jak te\u017c i s\u0105siednim O\u0142omu\u0144cem na Morawach. Dlatego czcimy go jako patrona \u015al\u0105ska i Moraw. Poni\u00f3s\u0142 \u015bmier\u0107 m\u0119cze\u0144sk\u0105 jako proboszcz w Holeszowie. \u017by\u0142 w trudnym okresie poreformacyjnym, kiedy spo\u0142ecze\u0144stwa Europy rz\u0105dzi\u0142y si\u0119 nieludzk\u0105 zasad\u0105: cuius regio eius religio<\/em>, w imi\u0119 kt\u00f3rej to zasady panuj\u0105cy – gwa\u0142c\u0105c podstawowe prawa sumienia – narzucali przemoc\u0105 w\u0142asne przekonania religijne swoim poddanym. Jan Sarkander do\u015bwiadczy\u0142 dzia\u0142ania tej zasady od najwcze\u015bniejszych lat swego \u017cycia. Do\u015bwiadczy\u0142 jej przede wszystkim w dniu, kiedy przysz\u0142o mu odda\u0107 \u017cycie za Chrystusa. Jest on szczeg\u00f3lnym \u015bwiadkiem tej tak bardzo trudnej dla Ko\u015bcio\u0142a i \u015bwiata epoki.<\/span><\/p>\n

    I oto dzisiaj Jan Sarkander staje przed nami jako nowy \u015bwi\u0119ty m\u0119czennik, kt\u00f3rego Ko\u015bci\u00f3\u0142 wpisuje do swego martyrologium. Wpisuje go w spos\u00f3b szczeg\u00f3lny Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Czechach i na Morawach oraz Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Polsce. Oto jeszcze jeden z tych, o kt\u00f3rych m\u00f3wi dzisiejsza liturgia s\u0142owami \u015bw. Paw\u0142a: „Nosimy nieustannie w ciele naszym konanie Jezusa, aby \u017cycie Jezusa objawi\u0142o si\u0119 w naszym ciele”.<\/span><\/p>\n

      \n
    1. W dniu dzisiejszym, w dniu uroczystego dzi\u0119kczynienia nazajutrz po kanonizacji \u015bw. Jana Sarkandra, pragn\u0119 powita\u0107 wszystkich tutaj zgromadzonych, a zw\u0142aszcza was, kt\u00f3rzy jeste\u015bcie jego rodakami. Chocia\u017c dzieli nas od jego epoki prawie 400 lat, to jednak by\u0142 on synem tej samej ziemi \u015bl\u0105skiej i tutaj te\u017c, po jego m\u0119cze\u0144skiej \u015bmierci, jego posta\u0107 zosta\u0142a otoczona szczeg\u00f3lnym kultem, przede wszystkim w Skoczowie.<\/span><\/li>\n<\/ol>\n

      Patrz\u0105c na was tutaj tak licznie zgromadzonych, ogl\u0105dam raz jeszcze jako biskup Rzymu t\u0119 pi\u0119kn\u0105 ziemi\u0119 \u015bl\u0105sk\u0105, kt\u00f3r\u0105 nieraz dane mi by\u0142o nawiedza\u0107 w mojej m\u0142odo\u015bci, a p\u00f3\u017aniej jako kap\u0142anowi i biskupowi, a zw\u0142aszcza jako metropolicie krakowskiemu. Dzisiaj witam t\u0119 ziemi\u0119 ze szczeg\u00f3lnym wzruszeniem, gdy\u017c wpisana jest w ni\u0105 tak\u017ce historia mojej w\u0142asnej rodziny, zw\u0142aszcza mojego ojca i starszego brata.<\/span><\/p>\n

      A witaj\u0105c t\u0119 ziemi\u0119, witam r\u00f3wnie\u017c Ko\u015bci\u00f3\u0142, przede wszystkim w osobie twojej, biskupie Tadeuszu, pierwszy pasterzu diecezji bielsko-\u017cywieckiej, oraz w osobie twego biskupa pomocniczego, Janusza. Ciesz\u0119 si\u0119, \u017ce tak szybko po powstaniu diecezji bielsko-\u017cywieckiej mog\u0119 j\u0105 odwiedzi\u0107 i to w\u0142a\u015bnie przy takiej niezwyk\u0142ej okoliczno\u015bci. Witam st\u0105d ca\u0142\u0105 Polsk\u0119 i Ko\u015bci\u00f3\u0142 w Polsce, ksi\u0119dza prymasa, ksi\u0119\u017cy kardyna\u0142\u00f3w, metropolit\u00f3w – w szczeg\u00f3lno\u015bci metropolit\u0119 krakowskiego, metropolit\u0119 wroc\u0142awskiego, katowickiego i cz\u0119stochowskiego, oraz wszystkich biskup\u00f3w diecezji polskich. Witam ksi\u0119dza kardyna\u0142a z Pragi oraz metropolit\u0119 z O\u0142omu\u0144ca. Musz\u0119 doda\u0107, \u017ce chocia\u017c dzisiaj jestem w Skoczowie, to nie przestaj\u0119 by\u0107 ich go\u015bciem i musz\u0119 tam jeszcze wr\u00f3ci\u0107. Ch\u0119tnie wr\u00f3c\u0119 dzi\u015b wiecz\u00f3r. Witam wszystkich biskup\u00f3w z ca\u0142ego rejonu Moraw, Czech i S\u0142owacji, a tak\u017ce wszystkich innych go\u015bci, kt\u00f3rzy tutaj przybyli w dniu dzisiejszym. Nie mo\u017cemy zapomnie\u0107, drodzy bracia, \u017ce kiedy\u015b, jeszcze w X wieku, w\u0142a\u015bnie przez Bram\u0119 Morawsk\u0105 Ewangelia przybli\u017cy\u0142a si\u0119 ku ziemiom polskim. T\u0119dy przyby\u0142 do nas \u015bw. Wojciech, biskup praski, kt\u00f3ry wraz ze \u015bw. Stanis\u0142awem – biskupem krakowskim, g\u0142\u00f3wnym patronem Polski, dzieli ten patronat w stosunku do naszej Ojczyzny przy boku Kr\u00f3lowej Polski, Jasnog\u00f3rskiej Pani.<\/span><\/p>\n

      Pragn\u0119 s\u0142owa serdecznego pozdrowienia skierowa\u0107 tak\u017ce do obecnego tutaj pana prezydenta Rzeczypospolitej Lecha Wa\u0142\u0119sy wraz z ma\u0142\u017conk\u0105, do Pana Premiera, do przedstawicieli rz\u0105du, do przedstawicieli w\u0142adz wojew\u00f3dzkich i miejskich Bielska-Bia\u0142ej i Skoczowa.<\/span><\/p>\n

      Zwracam si\u0119 wreszcie do wszystkich moich rodak\u00f3w, wyra\u017caj\u0105c rado\u015b\u0107, i\u017c po czterech latach nieobecno\u015bci Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca pozwoli\u0142a mi znowu stan\u0105\u0107 po\u015br\u00f3d was, na umi\u0142owanej ziemi ojczystej. Tym razem przyby\u0142em nie do Warszawy, nie do Krakowa, ale do Skoczowa. Mo\u017ce trzeba tak dalej b\u0119dzie robi\u0107. Nie do \u015brodka, ale bli\u017cej g\u00f3r i bli\u017cej morza.<\/span><\/p>\n

        \n
      1. Pan Jezus m\u00f3wi w dzisiejszej Ewangelii: „Je\u017celi Mnie prze\u015bladowali, to i was b\u0119d\u0105 prze\u015bladowa\u0107. Je\u017celi moje s\u0142owo zachowali, to i wasze b\u0119d\u0105 zachowywa\u0107. (…) Pami\u0119tajcie na s\u0142owo, kt\u00f3re do was powiedzia\u0142em: \u00abS\u0142uga nie jest wi\u0119kszy od swego pana\u00bb” (J 15,20<\/em>). Jan Sarkander ze Skoczowa zna\u0142 te s\u0142owa, nieraz je czyta\u0142 i chyba umia\u0142 je na pami\u0119\u0107. Towarzyszy\u0142y one jego \u017cyciu od wczesnej m\u0142odo\u015bci, a potem na drodze powo\u0142ania kap\u0142a\u0144skiego jako proboszczowi. W szczeg\u00f3lny spos\u00f3b s\u0142owa te musia\u0142y si\u0119 odezwa\u0107 w jego \u015bwiadomo\u015bci w\u00f3wczas, gdy stan\u0105\u0142 twarz\u0105 w twarz wobec konieczno\u015bci m\u0119cze\u0144stwa, gdy na podobie\u0144stwo Chrystusa przysz\u0142o mu odda\u0107 \u017cycie za sw\u0105 owczarni\u0119.<\/span><\/li>\n<\/ol>\n

        M\u0119cze\u0144stwo – ludzkie cia\u0142o um\u0119czone, cia\u0142o kap\u0142ana-proboszcza poddane pr\u00f3bom, torturom, wyniszczone a\u017c do \u015bmierci…<\/span><\/p>\n

        Drodzy Bracia i Siostry!<\/span><\/p>\n

        \u015awiadectwo m\u0119czennik\u00f3w jest dla nas zawsze jakim\u015b wyzwaniem – ono prowokuje, zmusza do zastanowienia. Kto\u015b, kto woli raczej odda\u0107 \u017cycie, ni\u017c sprzeniewierzy\u0107 si\u0119 g\u0142osowi w\u0142asnego sumienia, mo\u017ce budzi\u0107 podziw albo nienawi\u015b\u0107, ale z pewno\u015bci\u0105 nie mo\u017cna wobec takiego cz\u0142owieka przej\u015b\u0107 oboj\u0119tnie. M\u0119czennicy maj\u0105 nam wi\u0119c wiele do powiedzenia. Jednak przede wszystkim oni pytaj\u0105 nas o stan naszych sumie\u0144 – pytaj\u0105 o nasz\u0105 wierno\u015b\u0107 w\u0142asnemu sumieniu. Sumienie… Sob\u00f3r Watyka\u0144ski II nazywa sumienie „najtajniejszym o\u015brodkiem i sanktuarium cz\u0142owieka” i wyja\u015bnia: „W g\u0142\u0119bi sumienia cz\u0142owiek odkrywa prawo, kt\u00f3rego sam sobie nie nak\u0142ada, lecz kt\u00f3remu winien by\u0107 pos\u0142uszny i kt\u00f3rego g\u0142os wzywaj\u0105cy go zawsze tam, gdzie potrzeba, do mi\u0142owania i czynienia dobra a unikania z\u0142a, rozbrzmiewa w sercu nakazem: czy\u0144 to, a tamtego unikaj” (Gaudium et spes<\/em>, 16).<\/span><\/p>\n

        Jak wida\u0107 z powy\u017cszego tekstu, sumienie jest dla ka\u017cdego cz\u0142owieka spraw\u0105 o zasadniczym znaczeniu. Jest ono naszym wewn\u0119trznym przewodnikiem i jest tak\u017ce s\u0119dzi\u0105 naszych czyn\u00f3w. Jak\u017ce wa\u017cne jest wi\u0119c, aby nasze sumienia by\u0142y prawe, aby ich os\u0105dy oparte by\u0142y na prawdzie, aby dobro nazywa\u0142y dobrem, a z\u0142o – z\u0142em. Aby – wedle s\u0142\u00f3w Aposto\u0142a – umia\u0142y „rozpozna\u0107, jaka jest wola Bo\u017ca: co jest dobre, co Bogu przyjemne i co doskona\u0142e” (Rz 12,2<\/em>).<\/span><\/p>\n

        Nasza Ojczyzna stoi dzisiaj przed wieloma trudnymi problemami spo\u0142ecznymi, gospodarczymi, tak\u017ce politycznymi. Trzeba je rozwi\u0105zywa\u0107 m\u0105drze i wytrwale. Jednak najbardziej podstawowym problemem pozostaje sprawa \u0142adu moralnego. Ten \u0142ad jest fundamentem \u017cycia ka\u017cdego cz\u0142owieka i ka\u017cdego spo\u0142ecze\u0144stwa. Dlatego Polska wo\u0142a dzisiaj nade wszystko o ludzi sumienia! By\u0107 cz\u0142owiekiem sumienia, to znaczy przede wszystkim w ka\u017cdej sytuacji swojego sumienia s\u0142ucha\u0107 i jego g\u0142osu w sobie nie zag\u0142usza\u0107, cho\u0107 jest on nieraz trudny i wymagaj\u0105cy; to znaczy anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w dobro i pomna\u017ca\u0107 je w sobie i wok\u00f3\u0142 siebie, a tak\u017ce nie godzi\u0107 si\u0119 nigdy na z\u0142o, w my\u015bl s\u0142\u00f3w \u015bw. Paw\u0142a: „Nie daj si\u0119 zwyci\u0119\u017cy\u0107 z\u0142u, ale z\u0142o dobrem zwyci\u0119\u017caj!” (Rz 12,21<\/em>). By\u0107 cz\u0142owiekiem sumienia, to znaczy wymaga\u0107 od siebie, podnosi\u0107 si\u0119 z w\u0142asnych upadk\u00f3w, ci\u0105gle na nowo si\u0119 nawraca\u0107. By\u0107 cz\u0142owiekiem sumienia, to znaczy anga\u017cowa\u0107 si\u0119 w budowanie kr\u00f3lestwa Bo\u017cego: kr\u00f3lestwa prawdy i \u017cycia, sprawiedliwo\u015bci, mi\u0142o\u015bci i pokoju, w naszych rodzinach, w spo\u0142eczno\u015bciach, w kt\u00f3rych \u017cyjemy, i w ca\u0142ej Ojczy\u017anie; to znaczy tak\u017ce podejmowa\u0107 odwa\u017cnie odpowiedzialno\u015b\u0107 za sprawy publiczne; troszczy\u0107 si\u0119 o dobro wsp\u00f3lne, nie zamyka\u0107 oczu na biedy i potrzeby bli\u017anich, w duchu ewangelicznej solidarno\u015bci: „Jeden drugiego brzemiona no\u015bcie” (Ga 6,2<\/em>). Pami\u0119tam, \u017ce powiedzia\u0142em te s\u0142owa w Gda\u0144sku podczas odwiedzin w 1987 r. na Zaspie.<\/span><\/p>\n

        Nasz wiek XX by\u0142 okresem szczeg\u00f3lnych gwa\u0142t\u00f3w zadawanych ludzkim sumieniom. W imi\u0119 totalitarnych ideologii miliony ludzi zmuszano do dzia\u0142a\u0144 niezgodnych z ich najg\u0142\u0119bszymi przekonaniami. Wyj\u0105tkowo bolesne do\u015bwiadczenia ma pod tym wzgl\u0119dem ca\u0142a Europa \u015arodkowowschodnia. Pami\u0119tamy ten okres zniewalania sumie\u0144, okres pogardy dla godno\u015bci cz\u0142owieka, cierpie\u0144 tylu niewinnych ludzi, kt\u00f3rzy w\u0142asnym przekonaniom postanowili by\u0107 wierni. Pami\u0119tamy, jak donios\u0142\u0105 rol\u0119 odegra\u0142 w tamtych trudnych czasach Ko\u015bci\u00f3\u0142 jako obro\u0144ca praw sumienia – i to nie tylko ludzi wierz\u0105cych!<\/span><\/p>\n

        Zadawali\u015bmy sobie w tamtych latach pytanie: „Czy mo\u017ce historia p\u0142yn\u0105\u0107 przeciw pr\u0105dowi sumie\u0144?” Za jak\u0105 cen\u0119 „mo\u017ce”? W\u0142a\u015bnie: za jak\u0105 cen\u0119?… T\u0105 cen\u0105 s\u0105, niestety, g\u0142\u0119bokie rany w tkance moralnej narodu, a przede wszystkim w duszach Polak\u00f3w, kt\u00f3re jeszcze si\u0119 nie zabli\u017ani\u0142y, kt\u00f3re jeszcze d\u0142ugo trzeba b\u0119dzie leczy\u0107.<\/span><\/p>\n

        O tamtych czasach, czasach wielkiej pr\u00f3by sumie\u0144 trzeba pami\u0119ta\u0107, gdy\u017c s\u0105 one dla nas stale aktualn\u0105 przestrog\u0105 i wezwaniem do czujno\u015bci: aby sumienia Polak\u00f3w nie ulega\u0142y demoralizacji, aby nie poddawa\u0142y si\u0119 pr\u0105dom moralnego permisywizmu, aby umia\u0142y odkry\u0107 wyzwalaj\u0105cy charakter wskaza\u0144 Ewangelii i Bo\u017cych przykaza\u0144, aby umia\u0142y wybiera\u0107, pami\u0119taj\u0105c o Chrystusowej przestrodze: „C\u00f3\u017c bowiem za korzy\u015b\u0107 stanowi dla cz\u0142owieka zyska\u0107 \u015bwiat ca\u0142y, a swoj\u0105 dusz\u0119 utraci\u0107? Bo c\u00f3\u017c mo\u017ce da\u0107 cz\u0142owiek w zamian za swoj\u0105 dusz\u0119?” (Mk 8,36-37<\/em>).<\/span><\/p>\n

        Wbrew pozorom, praw sumienia trzeba broni\u0107 tak\u017ce dzisiaj. Pod has\u0142ami tolerancji, w \u017cyciu publicznym i w \u015brodkach masowego przekazu szerzy si\u0119 nieraz wielka, mo\u017ce coraz wi\u0119ksza nietolerancja. Odczuwaj\u0105 to bole\u015bnie ludzie wierz\u0105cy. Zauwa\u017ca si\u0119 tendencje do spychania ich na margines \u017cycia spo\u0142ecznego, o\u015bmiesza si\u0119 i wyszydza to, co dla nich stanowi nieraz najwi\u0119ksz\u0105 \u015bwi\u0119to\u015b\u0107. Te formy powracaj\u0105cej dyskryminacji budz\u0105 niepok\u00f3j i musz\u0105 dawa\u0107 wiele do my\u015blenia.<\/span><\/p>\n

        Bracia i Siostry!<\/span><\/p>\n

        Czas pr\u00f3by polskich sumie\u0144 trwa!<\/span><\/p>\n

        Musicie by\u0107 mocni w wierze!<\/span><\/p>\n

        Dzisiaj, kiedy zmagacie si\u0119 o przysz\u0142y kszta\u0142t \u017cycia spo\u0142ecznego i pa\u0144stwowego, pami\u0119tajcie, i\u017c zale\u017cy on przede wszystkim od tego, jaki b\u0119dzie cz\u0142owiek – jakie b\u0119dzie jego sumienie. Dlatego wo\u0142amy:<\/span><\/p>\n

        „Przyb\u0105d\u017a, Duchu \u015awi\u0119ty (…).<\/em><\/span><\/p>\n

        Przyjd\u017a, \u015awiat\u0142o\u015bci sumie\u0144! (…)<\/span><\/p>\n

        Obmyj, co nie\u015bwi\u0119te,<\/span><\/p>\n

        osch\u0142ym wlej zach\u0119t\u0119.<\/span><\/p>\n

        Rozgrzej serca twarde,<\/span><\/p>\n

        prowad\u017a zab\u0142\u0105kane (…)”.<\/span><\/p>\n

        Przyjd\u017a, \u015awiat\u0142o\u015bci sumie\u0144!<\/span><\/p>\n

          \n
        1. Stat crux dum volvitur orbis<\/em>.<\/span><\/li>\n<\/ol>\n

          Na drogach ludzkich sumie\u0144, nieraz tak trudnych i tak bardzo powik\u0142anych, B\u00f3g postawi\u0142 wielki drogowskaz, kt\u00f3ry \u017cyciu ludzkiemu nadaje kierunek i ostateczny sens. Jest nim krzy\u017c Pana naszego Jezusa Chrystusa.<\/span><\/p>\n

          Nikt tak jak m\u0119czennicy nie zg\u0142\u0119bi\u0142 tajemnicy Chrystusowego krzy\u017ca. W ich \u017cyciu tajemnica Krzy\u017ca i jego moc objawia si\u0119 w spos\u00f3b szczeg\u00f3lnie czytelny dla ka\u017cdego cz\u0142owieka. Nieprzypadkowo wi\u0119c, oddaj\u0105c cze\u015b\u0107 m\u0119czennikowi ze Skoczowa – \u015bw. Janowi Sarkandrowi, gromadzimy si\u0119 dzisiaj pod krzy\u017cem. A jest to krzy\u017c szczeg\u00f3lny – \u015bwiadek pami\u0119tnego spotkania papie\u017ca z Ludem Bo\u017cym \u015al\u0105ska w r. 1983. Wymowny jest ten znak ci\u0105g\u0142o\u015bci. Wymowne jest te\u017c i to, \u017ce w\u0142a\u015bnie krzy\u017ce staj\u0105 si\u0119 jakby kamieniami milowymi na szlakach papieskich pielgrzymek.<\/span><\/p>\n

          B\u0105d\u017a pozdrowiony, Krzy\u017cu Chrystusa!<\/span><\/p>\n

          Krzy\u017c Chrystusowy to znak naszego zbawienia – znak naszej wiary i znak naszej nadziei. Pisze \u015bw. Pawe\u0142: „My g\u0142osimy Chrystusa ukrzy\u017cowanego, kt\u00f3ry jest zgorszeniem dla \u017byd\u00f3w, a g\u0142upstwem dla pogan, dla tych za\u015b, kt\u00f3rzy s\u0105 powo\u0142ani, (…) moc\u0105 Bo\u017c\u0105 i m\u0105dro\u015bci\u0105 Bo\u017c\u0105” (1 Kor 1,23-24<\/em>).<\/span><\/p>\n

          Krzy\u017c przypomina nam cen\u0119 naszego zbawienia. M\u00f3wi o tym, jak wielk\u0105 warto\u015b\u0107 ma w oczach Bo\u017cych cz\u0142owiek – ka\u017cdy cz\u0142owiek! – skoro B\u00f3g umi\u0142owa\u0142 go a\u017c po krzy\u017c: „Umi\u0142owawszy swoich na \u015bwiecie, do ko\u0144ca ich umi\u0142owa\u0142” (J 13,1<\/em>). Jak wiele m\u00f3wi nam to „do ko\u0144ca”! Tak mi\u0142uje B\u00f3g – On mi\u0142uje cz\u0142owieka „do ko\u0144ca”, czego dowodem jest w\u0142a\u015bnie Chrystusowy krzy\u017c. Czy mo\u017cna pozosta\u0107 oboj\u0119tnym wobec takiego dowodu mi\u0142o\u015bci?<\/span><\/p>\n

          Drodzy Bracia i Siostry!<\/span><\/p>\n

          Na naszej polskiej ziemi krzy\u017c ma d\u0142ug\u0105, ju\u017c ponad tysi\u0105cletni\u0105 histori\u0119. Jest to historia zbawienia, kt\u00f3ra wpisuje si\u0119 w histori\u0119 tej wielkiej wsp\u00f3lnoty ludzkiej, jak\u0105 jest nar\u00f3d. W okresach najci\u0119\u017cszych dziejowych pr\u00f3b nar\u00f3d szuka\u0142 i znajdowa\u0142 si\u0142\u0119 do przetrwania i do powstania z dziejowych kl\u0119sk w\u0142a\u015bnie w nim – w Chrystusowym Krzy\u017cu! I nigdy si\u0119 nie zawi\u00f3d\u0142. By\u0142 mocny moc\u0105 i m\u0105dro\u015bci\u0105 Krzy\u017ca! Czy mo\u017cna o tym nie pami\u0119ta\u0107?!<\/span><\/p>\n

          Przychodz\u0105 mi w tym momencie na pami\u0119\u0107 s\u0142owa, kt\u00f3re wypowiedzia\u0142em na B\u0142oniach krakowskich w czasie pierwszej pielgrzymki do Ojczyzny w r. 1979. Up\u0142yn\u0119\u0142o od tego momentu szesna\u015bcie lat, a aktualno\u015b\u0107 tamtych s\u0142\u00f3w ci\u0105gle ro\u015bnie. M\u00f3wi\u0142em wtedy: „Czy mo\u017cna odrzuci\u0107 Chrystusa i wszystko to, co On wni\u00f3s\u0142 w dzieje cz\u0142owieka? Oczywi\u015bcie, \u017ce mo\u017cna. Cz\u0142owiek jest wolny. Cz\u0142owiek mo\u017ce powiedzie\u0107 Bogu: nie. Mo\u017ce powiedzie\u0107 Chrystusowi: nie. Ale – pytanie zasadnicze: czy wolno? I: w imi\u0119 czego \u00abwolno\u00bb? Jaki argument rozumu, jak\u0105 warto\u015b\u0107 woli i serca mo\u017cna przed\u0142o\u017cy\u0107 sobie samemu i bli\u017anim, i rodakom, i narodowi, a\u017ceby odrzuci\u0107, a\u017ceby powiedzie\u0107 \u00abnie\u00bb temu, czym wszyscy \u017cyli\u015bmy przez tysi\u0105c lat?! Temu, co stworzy\u0142o podstaw\u0119 naszej to\u017csamo\u015bci i zawsze j\u0105 stanowi\u0142o”.<\/span><\/p>\n

          Dzisiaj, kiedy Polska k\u0142adzie podwaliny pod sw\u00f3j wolny i suwerenny byt – po tylu latach do\u015bwiadcze\u0144 totalitaryzmu – trzeba te s\u0142owa przypomnie\u0107. Trzeba po szesnastu latach zrobi\u0107 w ich \u015bwietle dog\u0142\u0119bny rachunek sumienia: Dok\u0105d idziemy? W kt\u00f3r\u0105 stron\u0119 pod\u0105\u017caj\u0105 sumienia?<\/span><\/p>\n

          Drodzy Bracia i Siostry – drodzy Rodacy!<\/span><\/p>\n

          Na tym wielkim wira\u017cu ojczystej historii, kiedy decyduje si\u0119 przysz\u0142y kszta\u0142t Rzeczypospolitej, papie\u017c – wasz rodak, nie przestaje was prosi\u0107, aby\u015bcie to dziedzictwo Chrystusowego krzy\u017ca na nowo z wiar\u0105 i mi\u0142o\u015bci\u0105 przyj\u0119li. Aby\u015bcie krzy\u017c Chrystusa na nowo, w spos\u00f3b wolny i dojrza\u0142y wybrali, tak jak wybra\u0142 go kiedy\u015b \u015bw. Jan Sarkander i tylu innych \u015bwi\u0119tych i m\u0119czennik\u00f3w. Aby\u015bcie podj\u0119li odpowiedzialno\u015b\u0107 za obecno\u015b\u0107 krzy\u017ca w \u017cyciu ka\u017cdego i ka\u017cdej z was, w \u017cyciu waszych rodzin i w \u017cyciu tej wielkiej wsp\u00f3lnoty, jak\u0105 jest Polska. Bro\u0144cie go! M\u00f3wi bowiem Aposto\u0142: „Przechowujemy (…) ten skarb w naczyniach glinianych” (2 Kor 4,7<\/em>).<\/span><\/p>\n

          Chrystus czeka na nasz\u0105 odpowied\u017a…<\/span><\/p>\n

          Jak\u0105 odpowied\u017a da Chrystusowi Polska dzisiaj, na progu Wielkiego Jubileuszu Roku 2000?…<\/span><\/p>\n

          Oto s\u0142owa pie\u015bni wielkopostnej:<\/span><\/p>\n

          „Panie, Ty widzisz, krzy\u017ca si\u0119 nie l\u0119kam,<\/em><\/span><\/p>\n

          Panie, Ty widzisz, krzy\u017ca si\u0119 nie wstydz\u0119.<\/span><\/p>\n

          Krzy\u017c Tw\u00f3j ca\u0142uj\u0119, pod krzy\u017cem ukl\u0119kam,<\/span><\/p>\n

          Bo na tym krzy\u017cu Boga mego widz\u0119…”<\/span><\/p>\n

            \n
          1. „Ciebie, Bo\u017ce, chwalimy, Ciebie, Panie, wys\u0142awiamy. (…) Ciebie wychwala M\u0119czennik\u00f3w zast\u0119p \u015bwietlany”.<\/span><\/li>\n<\/ol>\n

            S\u0142owa te pochodz\u0105 z hymnu Te Deum<\/em>. Pami\u0119tamy jeszcze to wielkie Te Deum<\/em> tysi\u0105clecia chrztu Polski, kt\u00f3re prawie 30 lat temu rozbrzmiewa\u0142o na naszej ojczystej ziemi od zachodu do wschodu i od Ba\u0142tyku do Tatr. Dzisiaj to Te Deum<\/em> rozlega si\u0119 tu, w Skoczowie. Rozbrzmiewa ono jako hymn dzi\u0119kczynienia za \u015bwi\u0119tego m\u0119czennika Jana Sarkandra, kt\u00f3ry z tej w\u0142a\u015bnie \u015bl\u0105skiej ziemi wst\u0105pi\u0142 do chwa\u0142y o\u0142tarza.<\/span><\/p>\n

            I oto staje przed nami, przy ko\u0144cu tego rozwa\u017cania, Chrystus z Apokalipsy \u015bw. Jana: Chrystus – Dobry Pasterz, a zarazem Chrystus – Baranek Bo\u017cy, kt\u00f3ry \u017cycie swoje po\u0142o\u017cy\u0142 za swoj\u0105 owczarni\u0119 (por. Ap 7,9-14<\/em>). To ten Chrystus by\u0142 Mistrzem Jana Sarkandra! To On nauczy\u0142 go \u017cycie k\u0142a\u015b\u0107 za w\u0142asn\u0105 owczarni\u0119. Oto teraz przyjmuje swojego wiernego ucznia w tajemnicy \u015awi\u0119tych Obcowania. Ogarnia go wiekuist\u0105 \u015bwiat\u0142o\u015bci\u0105 obcowania z Bogiem – Ojcem, Synem i Duchem \u015awi\u0119tym – twarz\u0105 w twarz. Prowadzi go do najg\u0142\u0119bszych \u017ar\u00f3de\u0142 \u017cycia. My za\u015b, kt\u00f3rzy uczestniczymy w tej Eucharystii – w tym uroczystym dzi\u0119kczynieniu za dar jego kanonizacji, pragniemy do tych samych \u017ar\u00f3de\u0142 \u017cycia doj\u015b\u0107, wpatruj\u0105c si\u0119 w jego wz\u00f3r i ufaj\u0105c w jego or\u0119downictwo. Amen.<\/span><\/p>\n

             <\/p>\n

            HOMILIA W CZASIE MSZY \u015aW. ODPRAWIONEJ NA WZG\u00d3RZU „KAPLIC\u00d3WKA”
            \n<\/span>Skocz\u00f3w, 22 maja 1995 roku
            \n<\/span>Cytaty<\/span>
            \n<\/span>(kliknij, \u017ceby pobra\u0107)<\/a><\/p>\n

             <\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

            VI PARAFIALNE CZYTANIE DZIE\u0141 \u015aW. JANA PAW\u0141A II Polska potrzebuje dzisiaj ludzi sumienia Galeria zdj\u0119\u0107 z wydarzenia Homilia podczas Mszy \u015bw. Skoczowie. Podr\u00f3\u017c do Czech i Polski 20-22.05.1995 Jan Pawe\u0142 II Polska potrzebuje dzisiaj ludzi sumienia Skocz\u00f3w, 22 maja 1995. HOMILIA W CZASIE MSZY \u015aW. ODPRAWIONEJ NA WZG\u00d3RZU „KAPLIC\u00d3WKA” Niech b\u0119dzie pochwalony Jezus Chrystus! Drodzy…
            Dowiedz si\u0119 wi\u0119cej<\/a><\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"parent":6881,"menu_order":0,"comment_status":"closed","ping_status":"closed","template":"","meta":{"ngg_post_thumbnail":0,"footnotes":""},"class_list":["post-6919","page","type-page","status-publish","hentry"],"aioseo_notices":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6919","targetHints":{"allow":["GET"]}}],"collection":[{"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages"}],"about":[{"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/types\/page"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=6919"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6919\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":7358,"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6919\/revisions\/7358"}],"up":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/pages\/6881"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/nspj.wroclaw.pl\/new\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=6919"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}